മരണത്തിന്റെ മേൽ വിജയം വരിച്ച ഉത്ഥിതനായ മിശിഹായുടെ സ്നേഹവും സമാധാനവും നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ. “അവൻ ഇവിടെയില്ല, താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു” (മത്തായി 28:6) എന്ന ദൈവ ദൂതന്റെ സന്ദേശം മാനവകുലത്തിന് നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വാഗ്ദാനമാണ് പ്രത്യാശ. ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ചയുടെ അന്ധകാരത്തെ അതിജീവിച്ച് മൂന്നാം നാൾ കല്ലറ തുറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ലോകത്തിന്റെ ചരിത്രം എന്നെന്നേക്കുമായി തിരുത്തിയെഴുതപ്പെട്ടു. ക്രൂശിന്റെ വേദനയും ശൂന്യകല്ലറയുടെ നിശ്ശബ്ദതയും പിന്നിട്ട് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ഈശോ നമ്മോട് പറയുന്നു: “ഭയപ്പെടേണ്ട, ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു.” ഈ വാക്കുകൾ ഇന്നും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അന്ധകാരങ്ങളിൽ പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചം പകരുന്നു. അതിനാൽ, ഈ ഈസ്റ്റർ കാലം നമുക്ക് വെറുമൊരു ആഘോഷമല്ല, മറിച്ച് പ്രതിസന്ധികളിലും തളരാത്ത ക്രിസ്തീയ പ്രത്യാശയുടെ വിളംബരമാണ്.

ഉത്ഥാനത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രം വെറുമൊരു ചരിത്ര സംഭവത്തിന്റെ അനുസ്മരണമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യപ്രകൃതിയുടെ തന്നെ നവീകരണമാണ്. സഭാപിതാവായ വിശുദ്ധ അത്തനാസിയൂസ് പഠിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, “നാം ദൈവത്തെപ്പോലെ ആകേണ്ടതിന് ദൈവം മനുഷ്യനായി, മിശിഹായുടെ ഉത്ഥാനത്തിലൂടെ മരണം അതിന്റെ അധികാരം എന്നെന്നേക്കുമായി കൈവെടിഞ്ഞു”. വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തം തന്റെ പ്രശസ്തമായ ഈസ്റ്റർ പ്രഭാഷണത്തിൽ ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നു: “മരണമേ, നിന്റെ വിജയം എവിടെ? പാതാളമേ, നിന്റെ ദംശനം എവിടെ? മിശിഹാ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു, മരണം പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആദത്തിലൂടെ മരണം ലോകത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചുവെങ്കിൽ, പുതിയ ആദമായ മിശിഹായിലൂടെ നിത്യജീവൻ നമ്മിലേക്ക് സന്നിവേശിച്ചിരിക്കുന്നു”. മിശിഹായുടെ ഉത്ഥാനം വഴി പാപത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് നാം വിമോചിതരാക്കപ്പെടുകയും ദൈവപുത്രസ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ശൂന്യമായ കല്ലറ മിശിഹായുടെ അഭാവത്തെയല്ല, മറിച്ച് അവിടുന്ന് പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു എന്ന സത്യത്തെയാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. ഭൗതികമായ ഒരു പരിമിതിക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്ന സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്നും കാലാതീതവും സർവ്വവ്യാപിയുമായ ദൈവികതയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനമാണത്. കല്ലറ ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്നത് വഴി മിശിഹാ ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യേക ദേശത്തോ കാലത്തോ മാത്രം തളയ്ക്കപ്പെട്ടവനല്ലെന്നും, മറിച്ച് അവിടുത്തെ ഉത്ഥാനചൈതന്യം ലോകത്തിന്റെ നാനാകോണുകളിലും പടർന്നിരിക്കുന്നുവെന്നും നാം തിരിച്ചറിയുന്നു. ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നവന്റെ വിലാപത്തിലും യുദ്ധക്കളങ്ങളിലെ നിസ്സഹായതയിലും പ്രത്യാശയുടെ പ്രകാശമായി മിശിഹാ കൂടെയുണ്ടെന്ന വലിയ സത്യം ശൂന്യമായ കല്ലറ നമുക്ക് ഉറപ്പുനൽകുന്നു.

നമ്മുടെ കാലഘട്ടം വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള യുദ്ധവാർത്തകളും നിഷ്കളങ്കരായ മനുഷ്യരുടെ നിലവിളികളും നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു. അതിക്രമങ്ങളും അധികാരമോഹങ്ങളും മനുഷ്യജീവന്റെ മഹത്വത്തെ വിസ്മരിക്കുമ്പോൾ, ഈസ്റ്റർ നൽകുന്ന സന്ദേശം ഏറെ പ്രസക്തമാണ്. കുരിശിലെ ബലിയർപ്പണം പരാജയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ലോകത്തെ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ കരുണയുടെ അടയാളമായിരുന്നു. “ലോകത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് കഷ്ടതയുണ്ട്; എങ്കിലും ധൈര്യപ്പെടുവിൻ; ഞാൻ ലോകത്തെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു” (യോഹന്നാൻ 16:33) എന്ന മിശിഹായുടെ വചനം ഇന്നത്തെ യുദ്ധക്കെടുതികളിൽ ഉഴലുന്ന ജനതയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ്. അക്രമം കൊണ്ട് ആർക്കും ശാശ്വതമായ വിജയം നേടാനാവില്ലെന്നും സ്നേഹം കൊണ്ടുള്ള കീഴടങ്ങലിലാണ് യഥാർത്ഥ വിജയമെന്നും ഉത്ഥാനരഹസ്യം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ഇന്ന് നാം കാണുന്ന യുദ്ധങ്ങളും ക്രൂരതകളും മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളിലെ പ്രത്യാശയെ കെടുത്തിക്കളയാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, മിശിഹായുടെ കല്ലറയ്ക്ക് മുന്നിലെ അടച്ചുറപ്പുള്ള വലിയ കല്ലുകൾ ദൈവിക ശക്തിയാൽ ഉരുട്ടി മാറ്റപ്പെട്ടത് നാം സ്മരിക്കണം. അനീതിയുടെയും മരണത്തിന്റെയും കല്ലറകൾക്ക് മേൽ പ്രത്യാശയുടെ സൂര്യൻ ഉദിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. യുദ്ധക്കെടുതികളിൽ സ്വന്തം മണ്ണിൽ നിന്ന് ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ടവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്കും വേണ്ടി നാം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ, നാം ഓരോരുത്തരും പ്രത്യാശയുടെ ദൂതന്മാരായി മാറുകയാണ്. ഉത്ഥിതനായ മിശിഹാ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് നൽകിയ ആദ്യത്തെ സമ്മാനം സമാധാനമായിരുന്നു. ആ സമാധാനം ഹൃദയങ്ങളിൽ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്, വെറുപ്പിന്റെയും വിദ്വേഷത്തിന്റെയും മതിലുകൾ തകർക്കാൻ നമുക്ക് പരിശ്രമിക്കാം.

മിശിഹായുടെ ഉത്ഥാനം പകർന്നുതരുന്ന പ്രത്യാശ കേവലം ഒരു വിശ്വാസപ്രമാണമല്ല, മറിച്ച് അത് നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കേണ്ട ഒരു ചൈതന്യമാണ്. യുദ്ധങ്ങളുടെയും വേർതിരിവുകളുടെയും നടുവിൽ ജീവിക്കുന്ന നമുക്ക്, ഈ പ്രത്യാശയെ പ്രായോഗികമായി ജീവിക്കാനുള്ള വഴികളെക്കുറിച്ചുകൂടെ ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
സമാധാനത്തിന്റെ വക്താക്കളാകുക: “സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ; അവർ ദൈവപുത്രന്മാരെന്നു വിളിക്കപ്പെടും” (മത്തായി 5:9). ലോകത്തെ യുദ്ധങ്ങൾ അവസാനിക്കാൻ നാം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിലും തൊഴിലിടങ്ങളിലും ഇടവകകളിലും സമാധാനം കൊണ്ടുവരാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം.
ക്ഷമ ശീലമാക്കുക: വ്യക്തിപരമായ വിദ്വേഷങ്ങളും പിണക്കങ്ങളും ഈ ഈസ്റ്റർ കാലത്ത് പരിഹരിക്കാൻ മുൻകൈ എടുക്കുക. മിശിഹാ തന്നെ ക്രൂശിച്ചവരോട് ക്ഷമിച്ചതുപോലെ, മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കുന്നത് ഉത്ഥാനത്തിന്റെ വലിയൊരു സാക്ഷ്യമാണ്.
വേദനിക്കുന്നവർക്ക് സാന്ത്വനമേകുക: ദാരിദ്ര്യം കൊണ്ടോ രോഗം കൊണ്ടോ തളർന്ന ഒരു കുടുംബത്തെയോ വ്യക്തിയെയോ സാമ്പത്തികമായോ മാനസികമായോ സഹായിക്കുക. നിരാശയുടെ ഇരുട്ടിൽ കഴിയുന്ന ഒരാൾക്ക് നൽകുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരിയോ ആശ്വാസവാക്കോ അവർക്ക് ഉത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രകാശമായി മാറും.
ക്രിസ്തീയ ആനന്ദം പ്രകടിപ്പിക്കുക: ക്രിസ്ത്യാനി ഒരിക്കലും ഒരു “ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ ജീവിക്കുന്നവനാകരുതു “എന്ന് സഭാപിതാക്കന്മാർ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നുണ്ടു. ജീവിതത്തിലെ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്കിടയിലും മിശിഹാ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്ന ബോധ്യത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന ആനന്ദം മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് പകരുകയാണ് നമ്മുടെ നിയോഗം. അങ്ങനെ നമ്മുടെ ജീവിതശൈലി തന്നെ പ്രത്യാശയുടെ ഒരു സുവിശേഷ പ്രഘോഷണമായി മാറട്ടെ.

മിശിഹായുടെ ഉത്ഥാനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് മരണത്തിൽ അവസാനിക്കാത്ത ഒരു ജീവിതമുണ്ടെന്നും, അന്ധകാരത്തിന് പ്രകാശത്തെ കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നുമാണ്. ഈ ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ നമുക്ക് മുന്നോട്ട് നീങ്ങാം. നിരാശയുടെ ഇരുളിൽ കഴിയുന്നവർക്ക് ഈ ഉത്ഥാനത്തിരുനാൾ പുതിയൊരു പ്രകാശമാകട്ടെ. മിശിഹായോടൊപ്പം നമുക്കും പ്രത്യാശയുടെ പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കാം.